Wednesday, May 26, 2010

op de fiets (mei 2010)

meestal is het verkeer in Beijing wel veilig....
'gelukkig' is de hele stad voorzien van camera's en zijn we geen moment onbewaakt. hier ging het allemaal net goed,
KLIK HIER VOOR EEN FILMPJE

Wednesday, May 19, 2010

30 mei Nationale Theedrinkdag




Usha Marhe is een zeer creatieve dame die de afgelopen weken een initiatief uit de Nederlandse klei getrokken heeft, waarbij ze thee lanceert als een middel en doel tot verbinding. Daar ben ik het helemaal mee eens natuurlijk!
Er werken allerlei mensen als ambassadeurs mee aan het initiatief; Jurgen Rayman, Frenk van der Linden.

Dus over anderhalve week, op zaterdag 30 mei, is het Nationale Theedrinkdag. Dat je het alvast weet! Of kijk op www.theedrinkdag.nl. TeaSuit is blij dat we aan de actie mee mogen doen en de kans hebben om mensen bloementhee met een persoonlijke (verbindings)boodschap kunnen laten ontvangen.

Friday, May 14, 2010

Ei


Heel hard gefietst vandaag naar 'het ei', het Nationale Theater, dat met al zijn schoonheid aan moet schurken tegen de knoestige gebouwen aan het Plein van de Hemelse Vrede. Partijbonzen met hun zwartomrande brillenglazen en dito (geverfde) haren beslissen over grootse zaken in de gebouwen van het People's congres. Op een steenworp afstand wordt er lichtvoetig gedanst en opera gezongen. Wat een prachtig gebouw. En groot.

Ik was op 7.13 pm van huis gefietst, voor een voorstelling om 7.30, ter gelegenheid een het moderne dansfestival (waar volgende week trouwens ook het Nederlands Danstheater optreedt). Veel te laat vertrokken, want beetje druk vandaag. Besloten geen taxi te nemen, want die schiet al helemaal niet op rond deze tijd en ik ben er ws sneller als ik de tussendoorweggetjes neem met de fiets. Dus heeeeeeel hard gefietst en kon vervolgens de ingang niet vinden van het ei (zoals het hier in de volksmond heet). Het ei ligt in een plas water. En heeft geen deur, kwam ik uiteindelijk achter, tenminste niet aan de zijkant, je moet er aan de onderkant in en dan onder het water doorlopen. Maar eenmaal binnen is het zo adembenemend groot dat ik eerst een tijdje ademloos (ook van het fietsen) naar het plafond heb staan kijken. Geen idee waar de Israelische dansgroeop optrad. Vier keer gevraagd aan een medewerker welke zaal het was. Aziaten kunnen geen richting aanwijzen! Ik word daar echt soms helemaal niet goed van, dan zeggen ze hoe ik moet lopen maar dan zijn er twee trappen en dan duidt zo'n jongen met een slap armpje in een richting zodat het nog niet duidelijk is welke van de twee. Uiteindelijk in de kelder uitgekomen. Haha alles is echt prachtig daar, zelfs de kelder met een fantastisch vlakke vloertheater. Voelde me opeens teruggezapt naar Nederland, qua entourage dan. Fijne stoelen, lekker schoon, een buffet voor koffie en thee etc. Werd alleen een beetje in de war gebracht door het Hebreeuwse gegorgel om me heen. Had het idee dat de hele Israelische gemeenschap uitgerukt was. We waren met een man of 40 (niet overdreven) te laat. Omdat het gebouw zo belachelijk groot is konden meer mensen de zaal niet vinden en hebben rondgedoold. We hebben de eerste 20 minuten buiten de zaal moeten wachten, tot het volgende dansonderdeel. Ai, wat zonde, 180 rmb voor een kaartje, en vooral: eindelijk mooie dans in de stad, elke minuut inspiratie is dan meegenomen. Allemaal boze ongeduldige buitenlanders voor de deur, die stonden te trappelen om naar binnen te mogen. En die in hun beste Chinees de juffrouw bij de deur probeerden weg te kletsen. Hielp niet.
Eenmaal binnen erg mooi werk gezien van Inbal Pinto en Avshalom Pollak. Grappig en ontroerend ook. Superfijn om daar te zijn, ik wil meer!

Wednesday, April 28, 2010

Sof


Op uitnodiging van Imke en Martin ben ik in Xingyang (Henan), op de Internationale Thee Conferentie. Zij werken voor respectievelijk UTZ Certified en Solidaridad en promoten/werken aan het opzetten van duurzame plantages en supply chains. UTZ is heel groot in het certificeren van koffie en onlangs hebben ze ook Sarah Lee's Pickwick gecertificeerd.



Onze trip hierheen met de trein was al een heel avontuur en het verblijf zelf inmiddels ook.

We worden als VIP's behandeld, mogen niks zelf. Opgehaald met een of andere zwarte slee. Aangekomen hebben we ieder een soort lakei toegewezen gekregen die erg zijn best doet om niet meer dan 20 cm van me vandaan te lopen. Hij staat voor de kamerdeur op me te wachten, klopt op de deur als ik niet opschiet, wil mijn tas dragen, haalt water. Misschien dat sommige mensen denken, handig!, maar hij maakt mij dus helemaal gek. Toen we vanochtend vroeg aankwamen stonden ze alle drie voor ons klaar in de hal. Hijgend om het maar helemaal goed te doen. Studenten Engels, nog nat achter hun oren, die dit als vrijwilliger doen. Ze brachten ons naar de hotelkamer, echter toen we alledrie voor de deur stonden, want dat was hun opdracht, bleken ze geen sleutel te hebben. Wij ook niet want dit is geen gewoon hotel met een lobby, maar een super de lux complex met overheidsgebouwen, waarvan een van de gebouwen inderdaad een hotel is. Erg grappig, geen sleutel en dan ook niemand die enig initiatief toont en er een gaat halen. Martin suggereerde hun baas te bellen, en dat werd wel een goed idee gevonden. Een half uur later konden we de kamer in. Trouwens de 'Engelse' naam van de jongen die mij begeleidt is Sof (afkorting voor so freely Maar ja ik kan er nog wel 10 bedenken). Sof doet echt vreselijk zijn best, we worden enorm door ze in de watten gelegd en dat maakt dat ik heel graag wil ontsnappen.

De conferentie, want daar gaat het natuurlijk om, is een groot succes. Veel internationale gasten van thee associaties, uit VS, UK. Theebedrijven uit India. Erg leuke en gesprekken en lezingen. Sof zit achter me. De opening vandaag was spetterend, werkelijk duizenden mensen waren aanwezig. We werden ontvangen met trommels, drakendansen, vuurwerk etc etc. Beetje onverwacht werden we een podium opgestuurd en opgelijnd. Sof staat achter me. In de zon stonden we naar zo'n 10 toespraken te luisteren.
10 minuten later waren die paar duizend mensen opgelost. Hoe doen ze dat toch? Waren ze er wel echt?

De conferentie zelf is binnen. Gaat behalve over internationale thee-issues ook over de kwaliteit van de thee uit deze streek. Veel geproefd. Groene thee, kleine blaadjes, want nu is de oogsttijd, dus de blaadjes zijn nog heel fijn.
Morgen gaan we buiten spelen: theeplantages bekijken. Sof zit naast me in de bus.

Ik ga slapen, heb net tegen Sof gezegd dat hij me morgen niet hoeft te wekken. Eens kijken. Sof ligt toch niet naast me?




Friday, April 23, 2010

Bloemenactie


Verse bloementhee uit Fujian ontvangen, en meteen in taxi meegenomen naar EMS-kantoor voor verzending naar Nederland.
Voor de cadeauverpakking van de thee had ik eerder vandaag al een zorgvuldige selectie gemaakt, dus die kon ook meteen mee. Zie foto.
Moest natuurlijk bij EMS weer overgepakt worden in een of andere doos. Zo lang ik hier kom; China Post is altijd heel pietluttig met het verzenden van dozen. Meestal halen ze er zelfs nog naald en draad bij om het echt helemaal dicht te naaien. Maar goed om 7 uur vanavond was het weg.

Ook heel hard door Carl en webmaster aan website gewerkt. Carl woont ook in Amsterdam dus hij was op kantoor naast Ferry, de webmaster, gaan zitten. En ik bemoeide me er via Skype mee. Geweldig dat afstand geen verschil maakt, we konden allemaal gelijktijdig de testversie beoordelen en bekijken. Kan binnenkort live. Leuk!

Thursday, April 22, 2010

Met Joy (Lou Yan) vandaag hier even wat gedronken. Ze vindt het ook een leuk huis, strijkt tevreden over haar 4 maanden dikke buik en zakt zo gemakkelijk mogelijk onderuit op de bank. We wonen nu gelukkig weer dicht bij elkaar, dus ik kan de komende maanden haar buik zien groeien. Ik mag een naam helpen bedenken, wat een eer!

Monday, April 19, 2010

Thee thee thee....

Letterlijk: ik sta er mee op en ga ermee naar bed. En tussendoor ook: Thee.
Ben met verschillende theeprojecten bezig, zowel in Nederland als hier, zodat ik van s morgens vroeg tot s avonds laat (vanwege zo efficient mogelijk werken met Nederland) met thee bezig ben.

Vandaag me weer ondergedompeld in CSR, corporate social responsibility, oftwel Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Ik schrijf een onderdeel van de website van de Nederlandse regering over maatschappelijk verantwoord ondernemen in China en dan in het bijzonder over certificeringsprogramma's (bv Fair Trade). Deadline deze week. Mijn contactpersonen binnen de certificeringswereld zijn allemaal in het buitenland (leuke banen hoor, heel de wereld over voor certificeringsprogramma's). Tegenlezers wel nodig, dus even geduld nog daar in Den Haag. Ik ken ze via -inderdaad- het theecircuit.
Airco op 30 graden, want het is nog koud in huis en schrijven maar.

Vandaag heel leuk gesprek gehad met Marco, de GM van een groot Indiaas theemerk hier. Heeft hulp nodig bij conceptontwikkeling,

En natuurlijk met Carl uit Amsterdam gesproken. Met wie ik heel erg druk bezig ben om een Moederdagactie in NL vorm te geven. Momenteel hebben we dagelijks contact via Skype om alles door te nemen. Vanwege tijdsverschil inderdaad niet altijd op 'normale' werktijden, dus tussen kindergeluiden (zijn kant) en het wegwerken van een KFC-burger (mijn kant) door, werken we hard. Ik verwacht overmorgen 1600 theebloemen hier in mijn hutong, van een plantage uit Fujian, Zuid-China. Vers geplukt uit de theetuinen daar, voor liefhebbers in Nederland!
Ze worden mooi verpakt en straks verstuurd naar moeders, vriendinnen etc. Met een persoonlijke wens, want die kan via mijn website www.teasuit.nl opgegeven worden.
Nog veel te doen, nu hopen dat alles snel weer vliegt daar in Europa, anders kan ik de rest van mijn leven nog bloementhee drinken.